W ostatnich miesiącach praktyka podatkowa związana z ryczałtem od przychodów spółek, czyli tzw. Estońskim CIT, coraz wyraźniej skupia się wokół dwóch głównych obszarów ryzyka. Pierwszym z nich jest kwalifikacja transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi jako ukrytych zysków. Drugim - kwestie formalne związane ze sprawozdaniami śródrocznymi i samą procedurą wyboru reżimu ryczałtowego.

Temat przedwcześnie wystawionych faktur od lat budzi wiele kontrowersji i wątpliwości zarówno wśród przedsiębiorców, jak i doradców podatkowych. Dotychczas linia interpretacyjna organów podatkowych była dość restrykcyjna – faktura wystawiona przed powstaniem obowiązku podatkowego mogła zostać uznana za wadliwą, a podatnik narażał się na sankcje związane z nieprawidłowym rozliczeniem VAT.

Estoński CIT od kilku lat jest w Polsce alternatywną formą opodatkowania, która pozwala spółkom kapitałowym na odroczenie obowiązku podatkowego do momentu wypłaty zysku wspólnikom. Nie jest to jednak rozwiązanie dostępne dla każdej spółki – ustawodawca wprowadził szereg warunków, które muszą zostać spełnione, aby podatnik mógł wybrać tę formę opodatkowania lub

Krajowa Administracja Skarbowa (w skrócie KAS) stanowi organ administracji skarbowej i celnej w Polsce. Krajowa Administracja Skarbowa walczy z nieuczciwie działającymi podatnikami, a jednocześnie chroni podatników, którzy rzetelnie rozliczają podatki i wpłacają je do budżetu państwa. Ma ona swoją rolę także w zakresie wydawania indywidualnych interpretacji podatkowych. Wynika to z

Kwestie związane z licznymi instytucjami prawa rodzinnego mogą mieć także przełożenie na aspekty związane z prawem podatkowym oraz wysokością płaconych przez małżonków podatków. Wpływ na kwestie podatkowe mogą mieć również aspekty związane z liczbą posiadanych dzieci, kwestiami dotyczącymi opieki nad tymi dziećmi, kontaktami z małoletnimi oraz wieloma innymi. Warto zatem